Forfaiting
2009-06-15
Forfaiting dostępny jest na międzynarodowym rynku instrumentów finansowych od ponad 50 lat, najdłużej w krajach Unii Europejskiej. Największą część handlu obsługują banki i domy forfaitingowe we Włoszech i Niemczech. Wielka Brytania, Skandynawia, Hiszpania i Francja dołączyły do grupy krajów stosujących forfaiting z dużym entuzjazmem, zaś Amerykanie i Kanadyjczycy włączają się w ten system operacji z dużą rezerwą, wynikającą z nieufności do zbytniej prostoty i braku wymogów kompletnej dokumentacji w transakcjach forfaitingu. Zgodnie z dostępnymi na runku informacjami, Forfaiting został wymyślony i uruchomiony w późnych latach pięćdziesiątych i wczesnych sześćdziesiątych w celu finansowania eksportu z Zachodnich Niemiec na rozwijające się i otwierające na świat rynki Europy Wschodniej. Konieczność płacenia za importowanie dobra ciężką walutą spowodował, że kraje Europy Wschodniej zdeklarowały wydłużenie okresu kredytowania. Istniejąca w krajach bloku wschodniego duże ryzyko finansowe stanowiło dla niemieckich eksporterów duże zagrożenie. Obawy i nieufności w handlu z blokiem wschodnim u niemieckich banków budziły długie okresy kredytowania przy stałym koszcie zysku. Zobowiązanie, które stało się znane jako forfaiting przejęły szwajcarskie banki, przed którym uciekły niemieckie banki. Zurich w latach sześćdziesiątych stał się światowym centrum forfaitingu. Fakt, że Londyn jako światowe centrum finansowe nie pozostał obojętny i włączył do operacji forfaitingowych banki angielskie. Europejskie metropolie takie jak Frankfurt, Zurich i Londyn to obecnie najgłówniejsze centra finansowe operacji forfaitingowych.